Wij willen geen sloop! Hoort u mij?

Geachte aanwezigen,

Mijn naam is Marjolein Wijtboer en ik ben bewoonster van de Louis Couperusbuurt.

Naar aanleiding van de protesten en bezwaren door de bewoners en verschillende organisaties zijn er veranderingen gekomen in de sloopplannen voor Slotermeer. Hoera. Maar niet voor de Louis Couperusbuurt. Mijn heerlijke buurtje. Alles blijft bij het oude. Er is geen loetter veranderd. Ik voel mij steeds meer en meer door u, als alleenstaande gediscrimineerd en niet gehoord.

In de Louis Couperusbuurt wonen voor het merendeel alleenstaanden en stellen. U gaat daar volledig aan voorbij. Wij moeten plaatsmaken voor gezinnen. Maar u heeft het wel over mensen. Ik zie u alleen naar de zakelijke kant kijken. Aan de sociale en emotionele kant wordt snel voorbij gegaan. Dat moet ook wel. Vergeeft u mij de vergelijking maar ik weet niet hoe ik het u anders duidelijk moet maken. Het is als een dader van een criminele daad. Die dader kijkt ook niet naar de gevoelens van zijn slachtoffer. Anders is hij niet in staat zijn daad uit te voeren. Zo voelen wij ons in deze wijk ook: slachtoffers. U bent de dader en walst over onze gevoelens heen en kijkt niet meer naar ons om.

Telkens krijgen we opnieuw te horen dat de woningen niet meer van deze tijd zijn. Een nietszeggende zin. Er zijn vele zaken niet meer van deze tijd, dat wil nog niet zeggen dat alles weg moet. Een voorbeeld. In de jaren 70 zeiden de toenmalige politici ook dat woningen niet meer van deze tijd waren. Ze hadden het over de Jordaan en deze wijk moest volledig gesloopt worden. Gelukkig waren er ook nog wat verstandige mensen en is dit bezopen idee niet doorgegaan.

Rochdale geeft in zijn reclamespotjes aan dat de woningen in de Staatsliedenbuurt (uit 1909) weliswaar klein zijn (45m2), maar dat ze nog steeds geschikt zijn voor gezinnen. Vol trots laten ze een kleine woning zien waar een gezin naar volle tevredenheid woont. De woningen zijn alleen beter geïsoleerd dan vroeger. Er zijn genoeg mensen die genoegen nemen met een kleine woning en heel tevreden zijn. Zij doen niet mee aan de wedstrijd van meer, meer en nog meer. Waarom is Stadgenoot en het stadsdeel niet dezelfde mening toegedaan? Nog zo'n nietszeggende reden. De woningen uit de jaren 50 zijn niet te vergelijken met een nieuwbouwwoning. Zelfs niet als ze gerenoveerd zijn. Nee, de woningen zijn niet hetzelfde als een nieuwbouwwoning. Het is als een kat met een hond vergelijken. Het zijn allebei huisdieren. Ze hoeven ook niet hetzelfde te zijn. Oude woningen hebben meer dan genoeg charme. Als je een nieuwbouwwoning wilt, zijn er genoeg plaatsen in Amsterdam waar ze al gebouwd zijn. Dat hoeft hier ook niet nog een keer te gebeuren. Om maar nog niet te praten over de karaktermoord op een stadsdeel.

Je vraagt je dan af, waarom moeten deze huisjes toch gesloopt worden. Waarom valt er niet te praten over andere opties. Waarom verzinnen ze toch allerlei redenen dat de huisjes weg moeten. Ik zal het u vertellen. De buurt ligt op een geweldige plek. Een A-locatie. Dicht bij de Sloterplas, vlak bij het winkelcentrum, het Erasmuspark, goede verbinding met de stad, dichtbij de metro, de snelweg. Ja op zo'n plek kun je wel huizen verkocht krijgen. Ach, en die alleenstaanden kunnen genoeg andere huizen in de stad krijgen. We mikken op de yuppen. En welke partijen maken dit nu allemaal mogelijk. Ja Stadgenoot.

En dan lees ik ergens in een artikel: Woningbouwvereniging Stadgenoot gaat graag het gesprek aan met haar stadgenoten. Want alleen op die manier kom je erachter wat een ieders woonwensen zijn. Waar je vervolgens goed op in kunt spelen. Dus wat doet Stadgenoot. Een vaag onderzoek van de Hofman Alliantie, één gesprek met de bewonerscommissie. Dat is dus hoe Stadgenoot de voorgaande zinnen interpreteert. En dan inspelen op ieders woonwensen, volgens mij hebben ze als ze deze plannen willen doorzetten niet goed geluisterd naar alle protesten van de bewoners.

Ik hoop dat u nu wel goed luistert. Wij willen geen sloop. Hoort u mij. Geen sloop. Stop met de afbraak van onze buurt! Wordt geen Partij van de Afbraak. Blijf de Partij van de Arbeiders en bezorg ons een onbezorgde Kerst.


top